Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω...



Γράφει ο Φρίξος Νικολουλόπουλος
Δυστυχώς η ΑΕΚ υπέστη άλλη μια οδυνηρή ήττα από το Στρασβούργο, με αποτέλεσμα οι πιθανότητες πλέον για πρόκριση να έχουν μειωθεί, σε σημείο που να χρειάζεσαι κομπιουτεράκια να τις μετρήσεις. Καταλαβαίνετε πως από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα κάτι συνεχίζει να μην λειτουργεί σωστά, και υπάρχουν αρκετοί υπεύθυνοι γι' αυτά τα πολλά λάθη. Σίγουρα πρώτος φταίχτης δεν μπορεί να είναι ο κόσμος, αν και για μένα ήταν απογοητευτικός σε θέμα στήριξης.

Όλα στράβωσαν από τις πρώτες ήττες της ομάδας στο Champions League με προπονητή τον Μανωλόπουλο. Τόσο οι ήττες μέσα από Μπάνβιτ, Εστουδιάντες αλλά και έξω με Μπαϊρόιτ μας άφησαν πολύ πίσω. Ακόμα και ότι δεν έκανε λέι απ μέσα στην Εστουδιάντες ο Ξανθόπουλος ίσως μας στοιχίσει, καθώς χάσαμε και εκεί το πλεονέκτημα διαφοράς στην ισοβαθμία. Γενικότερα, είμαστε στο 6-6, και για να πιστεύουμε σε κάτι αυτό θα είναι να κάνουμε 2/2 και η Βενέτσια στην καλύτερη 1/2. Δύσκολα τα πράγματα.

Περισσότερο όμως, αυτό που με τρελαίνει είναι ότι η διοίκηση φαίνεται να ήξερε το διαφαινόμενο πρόβλημα και δεν το αντιμετώπιζε. Καταρχάς, έδιωξε Κακιούζη και έπειτα άλλαξε προπονητή. Όταν η ανάγκη για ενίσχυση στο 5 στο 3 και στο 2 ήταν εμφανές, υπήρχε άπλετος χρόνος αλλά τον άφησαν να κυλάει. Από αρχές Δεκεμβρίου μαθαίναμε ότι φεύγει ο Μπάρλοου και έρχεται σουτέρ, αλλά ακόμα δεν ήρθε. Γελάω ρε παιδιά. Παράλληλα, ετοιμαζόταν αυτή η υπέροχη-όπως άκουσα ταινία 1968 που θα προβληθεί μεθαύριο στους κινηματογράφους (25 Ιανουαρίου). Φυσικά και δεν με παρηγορεί καμία ταινία αυτή την στιγμή βλέποντας αυτή την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Εννοείται ότι με τιμάει η ιστορία και ευχαριστώ τον κύριο Αγγελόπουλο για αυτή του την πρωτοποριακή κίνηση, αλλά πραγματικά στα μέσα Ιανουαρίου δεν με ενδιαφέρει. Ο λόγος είναι ότι και οι 3 στόχοι μας είναι στην πιο κρίσιμη καμπή τους. Όλο αυτό μπορούσε να γίνει μετά την αγωνιστική σεζόν. Πάντα θα με τιμάει η ιστορία, και ταινία να μην γινόταν. Ίσως δόθηκε περισσότερη βάση εκεί, σε λάθος χρονικό σημείο. Ο Δεκέμβριος κύλησε, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για ενίσχυση του αγωνιστικού. Οι πέντε πρώτες ήττες στα εκτός έδρας στο πρωτάθλημα, δεν κτύπησαν δυστυχώς το καμπανάκι.

Αν αποτύχουμε οριστικά λοιπόν στο Champions League, μοναδικός στόχος μένει το Κύπελλο. Εκεί πάμε με την άνεση του "αουτσάιντερ" για το καλύτερο. Είμαι αισιόδοξος και το περιμένω με ανυπομονησία. Θα δούμε. 

Αυτά, μετά από μία σκληρή βραδιά για το αγωνιστικό μας τμήμα. 


Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.