Τώρα χρειάζεται ψυχραιμία

Ο Γιώργος Ζαβλάρης γράφει για την ισοπαλία της ΑΕΚ στη Λάρισα, τα λάθη που στέρησαν κατά την άποψη του τη νίκη το απόγευμα του Σαββάτου, ενώ συνιστά ψυχραιμία διότι έρχονται πολλά κρίσιμα παιχνίδια.

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Παραδοσιακά η ΑΕΛ έχει μια πολύ δύσκολη έδρα που αποτελεί τεράστιο εμπόδιο για τις ομάδες που διεκδικούν τον τίτλο. Τεράστιο και απροσπέλαστο εμπόδιο αποδείχθηκε και η άμυνα της ΑΕΛ το Σάββατο. Η ΑΕΚ δεν βρήκε τρόπο να δημιουργήσει ευκαιρίες και να πατήσει με αξιώσεις στη περιοχή του Μπόζοβιτς και πραγματοποίησε γενικά μια μέτρια προς κακή εμφάνιση.

Με το που είδα την εντεκάδα της αναμέτρησης η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα για πρώτη φορά φέτος. Τις περισσότερες φορές - χωρίς να είμαι προπονητής φυσικά - μου αρέσει το σύστημα του Χιμένεθ. Όπως όμως τόνιζα και στο προηγούμενο μου άρθρο ο Κονέ δεν μπορεί να παίξει στο βασικό σχήμα μαζί με τον Μοράν. Πρόκειται για δύο παίκτες με παρόμοια χαρακτηριστικά που δεν αλληλοσυμπληρώνουν ο ένας τον άλλον όπως γίνεται στη περίπτωση Κονέ-Σιμόες για παράδειγμα. Η απουσία του Πορτογάλου χάφ αλλά και του Γαλανόπουλου από το κέντρο δημιούργησε πρόβλημα, διότι μειώθηκαν τα κλεψίματα στη μεσαία γραμμή, άρα η ανανέωση των επιθέσεων, άρα η δυνατότητα να προκύψει λάθος και να το εκμεταλλευτεί η ομάδα. Εκτός αυτού όποτε η ΑΕΛ άλλαζε τη μπάλα έφτανε μέχρι τη περιοχή του δικεφάλου, δεν υπήρχε κάποιος να ανακόψει το δρόμο στους παίκτες της.

Πέρα όμως από το παραπάνω και η απουσία του Λόπες κόστισε, ενός ποδοσφαιριστή αρκετά ικανού τόσο στο αμυντικό όσο και στο επιθετικό (κυρίως κομμάτι). Η αριστερή πλευρά ουσιαστικά ήταν ''σβηστή'' αφού ουσιαστικά οι δύο που έπαιζαν εκεί (Μπακάκης και Μπακασέτας) δεν βρίσκονταν στη φυσική τους θέση. Τέτοια παιχνίδια όμως γίνονται ευκολότερα με ανάπτυξη από τα πλάγια και δυστυχώς η ΑΕΚ δεν το έκανε αυτό. Για αυτό και χρειάζεται ένας καλός αριστερός εξτρέμ στο ρόστερ. Για να μη γίνεται και μονοδιάστατο το επιθετικό πλάνο.


Το παιχνίδι με την ΑΕΛ πέρασε, ανήκει στο παρελθόν πλέον και τώρα χρειάζεται ψυχραιμία, διότι μέχρι εδώ μια χαρά τα έχει καταφέρει η ΑΕΚ και ας άφησε δύο βαθμούς το Σάββατο. Ακόμα βρίσκεται στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, του κυπέλλου και της Ευρωπαϊκής διάκρισης. Με ηρεμία θα πρέπει να διαχειριστεί όλες αυτές τις αναμετρήσεις που έχει μπροστά της, διότι ακόμη και αν χάσει κάτι από αυτά τα τρία θα έχει τη δυνατότητα να κλείσει τη σεζόν με θετικό πρόσημο. Η κριτική είναι απαραίτητη αλλά να γίνεται με τον σωστό τρόπο όχι με ισοπέδωση της μέχρι τώρα προσπάθειας, που πράγματι είναι αξιόλογη.

Βλέποντας το πρόγραμμα για μένα θα είναι έκπληξη να είναι εκτός διεκδίκησης τίτλου η ΑΕΚ μέσα στον Φλεβάρη. Τόσο ο ΠΑΟΚ όσο και ο Ολυμπιακός έχουν δύσκολα παιχνίδια, ενώ οι κιτρινόμαυροι θα δώσουν 3 από τα τέσσερα ακόλουθα ματς στο ΟΑΚΑ. Και τα γράφω αυτά τώρα μετά από μια ισοπαλία που κάποιοι την χαρακτηρίζουν οδυνηρή. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη.

Ολοκληρώνοντας παρότι δεν το συνηθίζω θα κάνω ένα σχόλιο για τη διαιτησία. Γενικότερα ποτέ δεν σχολιάζω αρνητικά τον διαιτητή μιας αναμέτρησης από μια μεμονωμένη φάση. Για παράδειγμα οι περισσότεροι εστίασαν στο πέναλτι που δεν δόθηκε στον Λιβάγια. Σε μια γρήγορη στιγμή πάνω στην εξέλιξη ενός αγώνα δεν μπορείς να κρίνεις κάποιον, ειδικά στο φετινό πρωτάθλημα που κατά βάση βλέπουμε πιο δίκαια σφυρίγματα από τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο παρατηρώ μια ανοχή των διαιτητών που σφυρίζουν τα παιχνίδια της ΑΕΚ στο σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων της Ένωσης. Έχουν αντιληφθεί και οι ποδοσφαιριστές των άλλων ομάδων και οι αντίπαλοι προπονητές ότι το επιθετικό δίδυμο δεν σταματιέται εύκολα και μόνο με μαρκαρίσματα αντικανονικά είναι εφικτό να αποσυντονιστεί. Καταλαβαίνω ότι ο κάθε διαιτητής δεν θέλει να εξαντλεί από το πρώτο δεκάλεπτο την αυστηρότητα του, όμως κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για να μην δέχονται συνεχώς σκληρά φαουλ οι κιτρινόμαυροι, διότι όσο δεν βγάζει τη πρώτη κίτρινη τόσο σκληραίνουν τα μαρκαρίσματα. Πρέπει να σταματήσει η ανοχή αυτή, διότι εν τέλει επηρεάζει και το αποτέλεσμα. Αν βάση κανονισμών χρειάζεται να δώσει και 8 κίτρινες και 2 κόκκινες ας τις δώσει, διότι και εγώ αλλά και όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι έχουμε βαρεθεί εκτιμώ να βλέπουμε το ίδιο έργο, τον Λιβάγια και τον Αραούχο (κυρίως) και όλους τους υπόλοιπους παίκτες να δέχονται τα φαουλ το ένα μετά το άλλο και να μένουν ατιμώρητα όλα αυτά.


Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.